وقتی سر ِ كلاس جامعه شناسي ، استاد صحبت از "جامعه ي منفعل" مي كرد معني اش برام گنگ بود ؛ با اينكه توضيح استاد در ظاهر قانع ام كرده بود ولي احساس مي كردم كه هنوز يه چيزي رو كم دارم ! درست مثل يه پازل كه قطعه ي اصلي اش رو گم كني ... و حالا بعد از اين همه سال ، دوباره برگشتم به اجتماعي كه تا قبل از اين هم توش بودم ولي اين بار با چشمان ِ كاملا"باز ، كاملا"باز ... به معني ِ حرف استاد رسيدم ؛ به قطعه ي گم شده ي پازلم ! پی نوشت : "ايران ِ من ، حال ِامروز ِتو رو با چه سازي بنوازم ؟"
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم دی 1386ساعت 17:37 توسط شازده شرقی |