...
گيرم که پُر کُنی -از هرچه خود لايق ِ آن -
درباره ی من در اين کوی و آن برزن چه ماند از تو جز روسياهی ِ گاوچاله دهان ِ دروغ گويانه ی تهمت زن ؟ خواری و خود می دانی ! خوارم هرگز نتوانی ترا چه سود از خراب کردنم ؟ خرابت می توانستم - آسانست و می توانم - اما نکردم ؛ - نخواهم کرد ؟
+ نوشته شده در یکشنبه هشتم مهر 1386ساعت 15:26 توسط شازده شرقی |